"Ҳар бир қулфнинг калити бор!" Ҳаётда қулфлар кўп. Айримлари эшикларда, айримлари эса инсон қалбида. Аммо халқ ҳикмати бежиз айтилмаган: «Қулфлар ҳеч қачон калитсиз ясалмайди». Бу фикр инсон ҳаётида учрайдиган ҳар бир муаммо, тўсиқ ёки қийинчиликнинг ечими борлигини англатади. Инсон баъзан ҳаётда шундай ҳолатга тушадики, йўллар ёпиқдек, имкониятлар тугагандек туюлади. Ана шундай пайтда у умидини йўқотади. Лекин қулф бор экан, демак, калит ҳам бор. Фақат у калитни топиш учун сабр, изланиш ва ишонч керак. Ҳар бир қулфга бир хил калит тўғри келмагани каби, ҳар бир муаммо ҳам бир хил йўл билан ҳал бўлмайди. Тарбия нуқтаи назаридан қараганда, бу фикр ёш авлодга жуда катта сабоқ беради. Болани қийинчиликдан асраб эмас, уни ечишга ўргатиш лозим. Чунки муаммони кўрганда қочиш эмас, калитини излаш инсонни улғайтиради. Сабр — бир калит, билим — иккинчиси, меҳнат — яна бири. Улар бирлашганда қулф очилади. Қалб қулфлари ҳам бор. Аччиқ сўз, беэътиборлик, хиёнат инсон қалбини қулфлаб қўяди. Аммо меҳр, самимият,
